حضرت امیر ع : «این من بودم که چشم فتنه را درآوردم (و کمر به نابودی انسانهایی به ظاهر مقدس مآب بستم) «و حال آنکه غیر من کسی جرات چنین کاری را نداشت‏»

با یادآوری مخالفت صریح با هرگونه عملی که موجب ناراحتی مردم شود و برائت از افراد اغتشاش گر و فرصت طلب و موج سوارانی که از برخی شرایط و احساسات جریحه دارشده جوانان که مسبب اصلی آن مقدس نماها  هستند سوءاستفاده میکنند. و همچنین دعوت به قانون و اطاعت از رهبری و وحدت.

سخنی چند با کسانی که به قول خودشان چند پیراهن بیشتر از ما پاره کرده اند! شاید به دلیل  بدسلیقگی یا جنس ضعیف پیراهن  وشاید هم به عمد و یا به قصد ثبت اسمشان در کتاب گینس (نه آقایان دچار توهم نشوید شما یوسف ع نیستید)

به هر ترتیب ؛جوانانی در این بین وجود دارند که بایستی زود تر از این؛ نگران منطق گریزیشان میشدید!

آن زمان که هیچگونه انتقادی را بر نمیتافتید و هر سخن تلخ ؛ از هر گوشه از نظام و دولت و حتی خودتان را به انتقاد از اسلام پیوند میزدید و این رویه را به یک بدعت در نظام تبدیل کردید حال پاسخگو باشید.

دوستانی که تلویزیون را به فضایی تبدیل کردید بس غبار آلود؛ که یک جوان ایرانی وقتی با بمباران کلمات عریان در تلویزیون شما مواجه میشود؛ دامنش از دست میرود و بدون توجه کافی به صحت مطالب ؛ تند تند نفس  میکشد آن هم عمیق!و بی پرده اسم مقدسات سیاسی!را بردن را به جشن مینشیند! خب حق هم با اوست!

و اما مصلحت ! که چقدر به کلمه آلرژی پیدا کرده ام کلمه ای که دوست داشتم  هیچگاه بوجود نیامده بود و اتفاق هایی که این کلمه را یاد آوری میکنند وجود خارجی نداشت.

وشما که این چنین بر افروخته شدید؛ به یاد آوریدزمانی که به سوال هایمان جواب هایی با طعم مصلحت میدادید و همزمان آمار بازدید از سایت های ضد انقلاب را بالا میبردید. 

ای وای بر شما که ما  باید فایل سخنرانی آن دل آرام مردم؛خمینی کبیر را ازسایت ها ی فیلتر شده به تکدی بنشینیم!وای بر شما که تیغ های سانسورتان را با سنگ های مرمر مصلحت تیز میکردید!

و تلویحاً مصلحت اندیشی خود را از سخن رهبری هم برتر تصور میکردید و میکنید.

شما که با کج سلیقگی پروانه هر نوع فضای اعتراض و انتقادی را با مهر کلماتی از قبیل ( تشویش اذهان عمومی ، اخلال در نظم عمومی ، محاربه علیه نظام ) مزین وایضاً باطل میکردید. . .

حال پاسخگو باشید!

جوانی که وقتی به او نکته سیاسی گوشزد میکنی تمامی رنج های ناشی از خشک مغزی های عده ای از شما زیر نقاب نظام را در صورتت تف میکند؛که هیچ ارتباطی با آن موضوع ندارد احوالش قابل درک است! از برخی از جوانان انتظار نداشته باشید که در چنین مواقعی به منطق و استدلال و قانون مراجعه کنند که با چنین بستری که آماده کرده اید امری دشوار می نماید .

می ترسم که نا خودآگاه قلمم را به مرکب تعصب و غفلت آلوده کنم قدم در راه عدالت نهادن جز با عنایت حضرت امیر ناممکن است.

کاش علی بود . . .